Winst #Vleesdebat is Het Gesprek

Door: Wim Coenraadts
Geplaatst op: 5 juni 2015

Eerlijk gezegd moest ik me aanvankelijk na afloop bedwingen geen zuurbad uit te storten over Het Grote Duurzaam Vleesdebat, dat Dick Veerman woensdag vanuit zijn online-platform Foodlog had georganiseerd. Wat wellicht kwam door de ietwat pretentieuze titel van de bijeenkomst en de verwachtingen die dat opriep.

Maar na een half uurtje onderweg naar huis was er ruimte voor een positiever beeld. Het is bij het #Vleesdebat als in de internationale diplomatie: het thema is zo complex en zo vol van strijdige belangen, dat praten de noodzakelijke basis vormt om samen tot oplossingen te komen. Dat is dan ook de winst van de bijeenkomst in de Aula van Wageningen UR: Het Gesprek in plaats van Het Debat.

Openlijk praten is winst

Parallellen zijn er wat dat betreft te trekken met de Rafael Dialoog die eind januari in Sint-Michielsgestel plaatshad. Ook toen kwam vooral de energie uit de bereidheid om met elkaar diepgaand van gedachten te wisselen over hoe er samen naar doorbraken in de agrofoodtransitie toegewerkt kan worden.

Maar net als in Sint-Michielsgestel vielen in Wageningen geen tastbare doorbraken te noteren. Maar zeker zo waardevol om te zien: dertien inleiders op het toneel – een brede vertegenwoordiging van alle belanghebbenden in de keten – die zich niet achter geharnaste standpunten verschuilden. Ze etaleerden soms helder de dilemma's die ze ervaren, waardoor ze nauwelijks duurzaam opereren terwijl ze dat wel zouden willen.   

Samen oplossen, niet alleen politiek

Unaniem was men in de conclusie dat alle betrokkenen samen de oplossing moeten realiseren. Vooral door het ontwikkelen van hernieuwde, betekenisvolle ketenrelaties waarbij waarden de boventoon voeren over waarde. Want het is vooral de race to the bottom in kostprijs die de sector in een klem heeft gebracht waar ze zich maar moeilijk uit kan bevrijden.

Eveneens dominant was de opvatting dat de uitweg naar duurzaam en rendabel in de markt ligt. Niet zozeer via het vragen om of laten afdwingen van een eerlijker prijs, maar door (verrassende) allianties tussen ketenpartijen die onderscheidende producten opleveren waar consumenten gerust een goede prijs voor willen betalen.

Zet voor het oplossen van problemen je kaarten niet op de politiek, al was het maar omdat 'Den Haag maar heel beperkt de plek is waar maatregelen en aanvullend beleid kunnen worden gemaakt voor Het Collectieve Boerenprobleem', zo vat Dick Veerman samen. Het is 'minimaal een Noordwest-Europees probleem waarvoor een supranationale overheid de verantwoordelijkheid moet nemen.'

Meer dan dierenwelzijn

Voormalig Brabants Statenlid Veerle Slegers plaatste het debat nadrukkelijk in een breder perspectief dan alleen dierenwelzijn. Zij wees op de sociale ellende die zich in en rond de agrofoodsector manifesteert. En dan gaat het zowel om de boeren die het financieel niet meer kunnen rooien, als ook de directe buren van die boeren die de overlast van de intensieve veehouderij niet meer willen verdragen.

'Dit alles roept (in Brabant - red.) een gevoel van urgentie op die steeds sterker wordt. Ik hoop dat die gedeelde pijn uiteindelijk tot andere ketens leidt, weg van de industrialisering van de overproductie.' Slegers erkende niet zelf een pasklare oplossing te hebben, wat op zich niets afdoet aan de betekenis van haar woorden.

Circulair

Opmerkelijk, tot slot, was de liefde die ZLTO-voorman Hans Huijbers betoonde aan een (meer) circulaire economie. Zo'n fundamenteel andere invulling van de agrofoodsector en -keten kan de alles in beweging zettende hefboom zijn die de ruimte creëert om verduurzaming écht te laten slagen. Wat Huijbers nog moeilijk vindt om te bepalen is hoe we zo'n circulaire aanpak moeten inschalen: lokaal, regionaal, Europees? Misschien goed om dat in een volgend #Vleesdebat of #Rafaeldialoog als thema te nemen.
 

Wim Coenraadts

Foto: pixaby.com/nl

Voeg een reactie toe

Gerelateerde evenementenRSS Feed

  • Geen resultaten gevonden.